Kościół (budynek)
Kościół – w religii chrześcijańskiej budynek przeznaczony do celów sakralnych: odprawiania nabożeństw, sprawowania sakramentów, odmawiania modlitw itp. Początki budownictwa kościelnego sięgają IV w., wcześniej istniały jedynie kościoły domowe oraz kaplice w katakumbach.
Kościół w akcie konsekracji, dokonywanym przez biskupa, otrzymuje wezwanie czyli imię patrona świątyni – w Kościele katolickim najczęściej świętego lub Matki Boskiej, zaś w innych Kościołach związane z Jezusem Chrystusem, Duchem Świętym czy Trójcą Świętą.
Pod względem rangi czy pełnionej funkcji w katolicyzmie wyróżnia się: bazyliki, archikatedry, katedry, kolegiaty, kościoły parafialne, farne, filialne i klasztorne. W polskim Kościele Ewangelicko-Augsburskim wyróżnia się kościoły parafialne i filialne. Kościoły prawosławne często nazywa się cerkwiami lub molennami (w prawosławiu staroobrzędowym).
Pod względem planu kościoły można podzielić na kościoły na planie centralnym i kościoły na planie podłużnym, albo na jedno- i wielonawowe. Kościoły wielonawowe mogą występować w układzie halowym bądź bazylikowym. Główne części kościoła to: kruchta, nawa, transept, prezbiterium z apsydą i kaplice.
Główne elementy wyposażenia kościoła to: ołtarze, ambona, stalle, chrzcielnica.
Nazwy świątyń w innych religiach to m.in. meczet, stupa, synagoga, chram, kontyna, sala królestwa, kienesa.
